Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Gastenboek
Curse of diaspora
Wie ik ben
Mijn ouders
Gerelateerden
Tinus Dezentjé
Tinus D. Graven 1
Tinus D. Graven 2
Tinus D. Graven 3
Familie-Voorouders
Oom Henri Tjimahi
Oom Cornelis DRESDEN
Oom Julius WALES
Tante Julia Cornelia
Opa Oma ten Cate
Opa Oma Oud EykDuyn
MartapuraBanjarmasin
Banjarmasin Schwaner
Banjarmasin van Dorp
Opa Julius 3de huwlk
Jan Coenrades Boers
Armeense voorouders
Joseph Johannes
Paul Minas Johannes
Amir Johannes I
What's in a name
AJ II Petrus Blumb.
AJIII Nahapit Marthe
De gebrs. ANDREAS
Barsekh Andreas
Paulus Andreas
Paulus A's kinderen
Carepit Andreas
George Apcar TA I
Sarkies Apcar TA II
Creet en Hotels
KNIL Pensioen
Lt.Gen.W.E.Kroesen
Resident C.A.Kroesen
As.Res. J.A. Kroesen
Een stuk genealogie
Wun Pir Jenna
Spadilje de slaaf
Wilis en Oranje 1911
Familie foto's
Verloren familie
Khachatur 10 7 2015
Khachatur 17 7 2015
Khachatur 25 7 2015
Khachatur 31 7 2015
Khachatur 08 9 2015
Khachatur 11 9 2015
Khachatur 18 9 2015
Khachatur 25 9 2015
Khachatur 16 10 2015
Khachatur 23 10 2015
Khachatur 30 10 2015
AMIROGHLI in Farsi
Khachatur 07 04 2017
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
Inleiding KH Peneleh
OVERIGE Kerkhoven.
VOC Leembruggen
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Zieleroerselen
Diverse verhalen
Java na de Engelsen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Externe Indo links


Het agressieve etterbakje draait zich weer in
bochten om zijn gelijk te halen..bah..zielepiet...

OUD EIK EN DUINEN te Den Haag.

Voor mijn grootvader Julius Boers en mijn grootmoeder Cornelia Helena Geertruida Kroesen, ouders van mijn vader Theodoor. 

Foto's van de begraafplaats en de kelder zijn copyright en eigendom van Ellen Mierop. U gelieve dit in acht te nemen en uw respect te tonen. Tekst en overige foto's copyright ondergetekende/webmaster/eigenaar van deze site.

 

Zeer recentelijk - de eerste week van oktober 2013 - kwam ik pas te weten, dat de graftombe van mijn grootouders van vaders kant, niet geruimd was, maar nog steeds bestaat. Uit het archief van mijn achterneef W.P. Boers kwam deze informatie. Dat was op mijn verjaardag en in mijn ogen het mooiste verjaarscadeau ooit, dat ik gekregen heb.

Immers, mijn hele leven lang, tot circa 3 jaar geleden pas, wist ik bijna niets van mijn voorouders.

Het meest ironische van het geval wil namelijk, dat ik destijds in de jaren 60 van de vorige eeuw in Den Haag woonde en er mijn studie volgde en ik dagelijks, ook in de weekenden, langs Oud Eik en Duinen reed en ...... ook het huis passeerde aan de Laan van Meerdervoort, waar mijn grootouders in 1899 zich vestigden met hun gezin, na hun vertrek uit het toenmalige Ned. Indië, waaronder mijn vader en hun meegereisde bedienden Kliwon en Lina en kindermeisje... En niemand had mij voorheen ooit iets verteld en ik wist van niets en was doof: De roep van mijn gestorven familieleden bereikte mijn gesloten oren niet.....

Niemand, niemand, niemand............... had het mij ooit medegedeeld dat zij daar gewoond hadden en begraven lagen.

In 2011/2012 kwam ik er pas achter dat mijn grootouders zich hadden gevestigd aan de Laan van Meerdervoort. Dank zij Ellen Mierop, een wel meer dan enkel een goede kennis, kwam ik in bezit van recentelijke foto's van het pand..... Haar gebaar voor mij ligt me zeer na in mijn hart.

Het was medio okt 2013 en wederom was het Ellen Mierop, die voor mij erop uit trok naar Oud Eik en Duinen om een foto reportage te maken van de kelder van mijn grootouders. Ik kan mijn grote dankbaarheid tonen door slechts als volgt te uiten: Dank je wel Ellen. Je bent meer dan een vriendin. !!!

 

Mijn grootvader:

Julius Boers, één der zonen van componist Johan Coenradus Boers en Jeanne Julienne Nijssen, geboren te Nijmegen op 7 juni 1847 en gestorven te Den Haag 13 febr 1923. Hij behaalde in 1869 het diploma van Groot Ambtenaar te Delft en werd in 1898 gepensioneerd als oud Resident van Banjarmasin op Borneo Indonesia. Opa verbleef 29 jaren van zijn leven onafgebroken in Indië en had nooit verlof opgenomen om naar Nederland te gaan. In zijn hele carriere nam hij in zijn op een na laatste dienstjaar pas, slechts 2 maanden ziekteverlof op en verbleef met zijn gezin bij zijn schoonvader te Batavia. Hoogstwaarschijnlijk was opa helemaal niet ziek, maar wilde oma Cornelia haar vader T.C.J. Kroesen weer zien. Het kan ook zo geweest zijn, dat er al plannen gemaakt werden i.v.m. opa's a.s. pensionering en aansluitende terugkeer naar Holland en dat derhalve oma nog een poosje bij haar vader wilde zijn, alvorens voorgoed uit elkaars leven te verdwijnen.

 

Mijn grootmoeder: (Opa's tweede vrouw en jonger zusje van zijn eerste vrouw)

Cornelia Helena Geertruida Kroesen, dochter van Majoor Hoofdintendant NIL Tiemen Cornelis Johannes Kroesen en Anna Johannes (Hannah Amirogli Hovhanes Amirchian - rechtmatige nazaat van Prins Leo VII destijds in circa 1200 AD laatst regerend vorst van het Groot Armeens Kaukasisch Rijk), geboren te Semarang 18 mei 1854 en gestorven te Den Haag 3 okt 1904. (Is mijn verjaarscadeau van haar afkomstig, gelet op haar sterfdag en -maand?). Oma verbleef slechts de 5 laatste jaren van haar leven in Nederland en spendeerde de eerdere 45 jaren van haar leven in het land waar zij geboren, getogen en gehuwd was. (Op een vakantie reisje naar Nederland na, toen zij 15 jaar oud was en op welker terugreis naar Indie zij en haar zuster Laura mijn opa leerde kennen.) Zij huwden op 6 aug 1878 te Batavia, bijna 3 jaren na de dood van opa's eerste vrouw Laura. Toen oma's moeder Anna in 1894 stierf verbleef mijn oma met de kinderen oom Willem Egbert, oom Henri Constant en Theodoor (mijn vader) enkele maanden bij haar vader Tiemen te Batavia. Mijn opa Julius was namelijk net gepromoveerd tot Resident en bleef te Banjarmasin achter om zijn ambt uit te oefenen. Tiemen was de jongere broer van Willem Egbert Kroesen, Luitenant Generaal NIL. Er waren nog 2 andere zonen Julius Marinus (geboren 1879) en Cornelis Laurens (geboren 1884), doch van beider broers weet ik geen sterfdatum. Deze twee broers woonden reeds bij hun grootvader Tiemen te Batavia. De jongste dochter Julia Cornelia werd pas in 1895 geboren. 

Foto onder: Links Laura Eleonora Annetta Kroesen (Opa's eerste vrouw). Haar zusje Cornelia Helena Geertruida (opa's tweede vrouw  mijn oma) midden. Hun broer Johannes Alexander Kroesen rechts. Foto is een sterke deel uitvergroting van een shot van een foto van een briefkaart formaat, tonend een scene die circa 4x meer beeld bevat.

 

Opa's eerste vrouw (gehuwd op 19 april 1871) was Laura Eleonora Annetta Kroesen, de oudere zuster van mijn oma. Laura werd geboren te Batavia op 12 jan 1853 en stierf toen zij 22 jaar oud was bij de geboorte van Jules Boers (naar wie ik vernoemd ben) op 3 nov 1875. De baby overleefde zijn gestorven moeder nog 3 weken, alvorens ook te sterven in het ouderlijk huis van Laura. 2 Oudere kinderen uit dit huwelijk groeiden op in het huis van opa's schoonouders en werden door mijn oma - hun jonge tante - opgevoed gedurende 3 jaren, omdat opa in de "jungle" van Sumatra zijn dienst deed. 

Opa leerde zijn eerste vrouw Laura kennen toen het gezin T.C.J. Kroesen van een Nederlands verlof terug voer naar Indie op 29 sept 1869 en opa zich toevallig ook op die boot had gemeld om zijn dienstjaren te Indië te volbrengen. Zie hiervoor de pagina Een romance op zee. Opa's schoonouders hadden een verlof geboekt van 2 jaren. Na een heenreis van  3 maanden met de Werner Eduard kwam het gezin in Nederland aan. Het gezin zag Nederland aan voor een maand of 2, kreeg een soort van ril- en huivergevoel over zich en boekte meteen met dezelfde boot de terugreis naar Indië. Mijn opa Julius had toevalligerwijze ook op dezelfde boot de reis naar Indie geboekt. Het verlof van opa's schoonouders Kroesen had slechts inclusief de reistijden in totaal 8 maanden geduurd en ik vermoed zeer waarschijnlijk, dat alle leden van het gezin welgemutst en blij weer voet aan wal van het tropenland zetten...... Terug in de ruime zonnige vrijheid en blijheid in plaats van het ietwat bekrompene en koude Nederland... Apa kabar Indië? En meteen werden de bendiendes in de keuken aan het werk gezet: Sayur lodeh, rawon, gule kambing, sate, gado gado, pindang serani, rujak en nog meer en een ieder stortte zich op de rijk gevulde dis, na maandenlange ontbering van dit soort lekkers en slechts gevoed door de hollandse stamppot in Nederland en aan boord... 

En mijn opa? Die was de hollandse pot gewend en kreeg nu de kruiden en de sambel en de terasi op zijn bord geserveerd en 3 grote flessen met ijskoud water, want de keukenbediendes hadden opa wijs gemaakt dat ie jam kreeg. Wist hij veel dat het sambel ulek was?... Zelfs de norse soldatenbaas TCJ Kroesen kon een grijns niet onderdrukken, toen hij het vuurrode gezicht van zijn a.s. schoonzoon aanschouwde en overoma Anna kreeg medelijden met haar a.s. schoonzoon bood hem maar een kue lapis aan....

Maar uiteindelijk zat 's avonds het hele gezelschap op de veranda te genieten van de tropenavond en mijn opa Julius...? Ach, die was meteen verknocht aan het land en geen haar op zijn hoofd dacht aan Delft waar zijn ouderlijk huis stond.

Laura en haar ouders T.C.J. Kroesen en Anna Johannes lagen samen in één tombe op Tanah Abang en waar de baby Jules begraven werd is mij onbekend. Hoewel geboren te Riouw, werden baby en moeder naar Batavia gebracht ter verzorging in het huis van Laura's ouders TCJ Kroesen en Anna Johannes, waar beiden ook stierven en de geest van droefenis dwaalde weken lang door dat grote paleis op het Koningsplein. Hoogstwaarschijnlijk werd kleine baby Jules ook te Tanah Abang ter aarde gelegd.

 

Op de achtergrond een (voor mij) prachtig Mexicaans lied uit 1882, namelijk Cielito Lindo (Mooie hemel) en gezongen door een onbekende zangeres. Dit lied is door talloze zangers/zangeressen/orkesten uitgevoerd, doch voor mij is deze uitvoering het meest aansprekend:

Een stukje door mij vertaald (van het refrein):

Ay, ay, ay, ay, / Ai ai ai ai
Canta y no llores, / Zing en huil niet.
Porque cantando se alegran, / Door te zingen, lichten 
Cielito lindo, los corazones. / de mooie hemel en de harten op. !!!

 

Achter op het terrein van Oud Eik en Duinen, gelegen in zone 7 aan het eind van de Aulalaan Rechts groeit een oude statige Haagse boom, bepokt en bemazeld door de tand des tijds en waakt over hen die in zijn luwte te ruste zijn gelegd....... en in heldere winternachten kijken de rustenden omhoog door de kale takken en zien een sterrenhemel en zacht klinkt een wijsje uit het verre vandaan: Cielito Lindo.... mooie hemel

En aan de voet van deze boom, liggen ook andere tombes, bewoond door andere stille bleke skeletten die ooit waren: levenden uit Haagse tijden van weleer.

De fundamenten van mijn grootouders' tombe worden door de wortels van dit onwrikbaar symbool gesteund; in de zomer geeft het bladerdak de rustenden koelte en schaduw en in de herfst dekt de boom met zijn gouden bladeren hen toe en 's winters houdt een sneeuwdeken hen warm.

Oma Cornelia werd als eerste in deze tombe begraven in 1904 en opa legde zich naast haar neder in 1923. Toen zij opa leerde kennen als 15 jarig meisje, wachtte zij 3 jaren geduldig op opa om hem te huwen omdat zij moest wachten totdat haar zuster stierf en na haar dood wachtte zij wederom geduldig 19 jaren tot opa weer naast haar lag .... de trouw en liefde van mijn oma voor mijn opa, die ik beiden helaas nooit gekend heb. Mijn oma Cornelia werd waarschijnlijk in de wandelgangen gewoon Nel genoemd, want op de interneringskaart van mijn oom Henri werd zij genoteerd als Nellie Kroesen. Oma Cornelia stierf na een langdurig lijden, zegt de advertentie.

 

Pas 90 jaren na opa's begrafenis was ik met hulp van eerder genoemden in staat, om hun rustplaats aan de wereld kundig te maken.... een lange tijd, maar ook dit heb ik gelukkig als onderdeel van mijn zoektochten naar de historie van mijn familie, kunnen afmaken.

 

De Begraafplaats:

 

De plattegrond:

 

De weg naar het graf: 

 

De statige rust en steun gevende boom: 

 

De kelder KD 826:

 

De naamplaat:

 

Met dank aan allen die mij hielpen en ook natuurlijk aan mijn oma die op 3 okt stierf en er voor zorgde, dat ik op mijn verjaardag, het bovenstaande te weten kwam en kan delen met een ieder, die er iets van af wil weten.

 

Aanvullende info voor geïnteresseerden. Met dank aan de administratie van Oud Eijk en Duinen d.d. 14 maart 2014 voor de bevestiging van deze informatie.

  

In deze grafkelder 826 liggen de volgende personen in chronologische volgorde begraven:

 

1.       Oma Cornelia Helena Geertruida Kroesen ,de tweede vrouw van opa Julius, gestorven 03 okt 1904. Zij was mijn vader's moeder en die van oom Henri.

2.       Opa Julius Boers . Hij stierf 13 febr 1923. Hij werd vanaf 1869 een zoon van het voormalig Nederlands Indië. Huwde daar, werd weduwnaar, huwde daar weer en nam nooit groot verlof op tijdens zijn werkzame periode. In februari 1899 werd hij gepensioneerd en keerde toen pas terug naar zijn geboorteland. Hij werd 76 jaar oud, waarvan hij er 30 jaar onafgebroken in Indië doorbracht. In 1902 keerde hij terug naar Batavia om de dood van zijn schoonvader (T.C.J. Kroesen - Mjoor Hoofdintendant NIL)  en diens nalatenschap te regelen en in 1916 nogmaals en dit keer om de bruiloft van zijn jongste en dochter Julia Cornelia te Blitar bij te wonen. Hij was toen al gehuwd met zijn derde vrouw Gerardine Johanna van der Meer, die met hem meereisde naar de ontschepingshaven te Batavia . Het zal bij deze gelegenheid geweest zijn, dat hij zijn andere kinderen Willem Egbert, Henri Constant en mijn vader Theodoor daar voor het laatst gezien zal hebben.

3.       Mevr. Gerardine Johanna van der Meer, de derde vrouw van opa Julius. Zij stierf 13 dec 1935.

 

4.       Oom Henri Constant Boers -zoon van opa Julius en gestorven 23 febr 1948 te Heemstede. Hij werd met het hospitaalschip Oranje in 1946 naar Nederland teruggebracht, na een "gastvrij" onderdak te Cimahi van de Jappen te hebben gekregen. Gedurende deze laatste 2 jaren van zijn leven (1946-1948) in Nederland, had hij slechts de naweeën van de verschrikkingen van Cimahi mogen ondervinden en leefde een verschrikkelijk pijnvol leven. Naast mijn vader op de eerste plaats, heb ik immer ook een soort "band" met oom Henri gehad, alhoewel ik beiden nooit gekend heb. Misschien omdat ik vernoemd werd naar oom Henri en beide broers (mijn pa en oom Henri) altijd samen optrokken, samen dezelfde opleiding volgden, samen het zelfde soort werk deden in de cultuur, terwijl er meerdere broers en zusters waren in het gezin van mijn opa met oma Cornelia....

 

Een voor mij heel saillant detail: Het cijfer "3". Oma stierf op 03 okt., opa stierf op 13 feb. en oom Henri stierf op 23 febr.

De hemel bestaat en hoe men het ook betitelt........ het bestaat, daarom toch dat liedje Cielito Lindo?

 

 

Top

Copyrights imexbo.nl , imexbo.org , imexbo.eu | Why do you visit this website if you can't read.....