Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Contactformulier
Gastenboek
Wie ik ben
Mijn ouders
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
De Cannalaan
Impressies Surabaya
Surabaya mei 2013
Oud Surabaya
Peneleh 2014
Surabaya Moorden
Kees, een Chinees
Atamimi de Arabier
Fred Krisen
Jos Crawfurd
Joop Nahuysen
Fam. Saleh-Hartman
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Indië en Youtube.
Zieleroerselen
Verhalen over susje
Diverse verhalen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Foto's algemeen
Externe Indo links
GEZOCHT


Indo's eten in hun leven gemiddeld
rijstkorrels per jaar en 5 kilo sambel

SURABAYA 's wegen en rondom in de maand mei 2013.

Een foto impressie ( opgenomen in de maand mei 2013) van wat het verkeer rondom en in Surabaya kan zijn: een hopeloze bende brokkenmakers op straat. Desondanks blijf ik houden van Surabaya, de mensen die er wonen en die op hun manier proberen rond te komen, de straattaal, de mentaliteit, de nonchalance tegenover het leven, het is en blijft de stad van Rek Surboyo...., grof en niet fijnbesnaard en toch al eeuwenlang bestaand...... een stad van uitersten met overvolle wegen maar ook wegen waar je je alleen waant, wegen met kuilen en waar de omringende  bewoners op hun manier het verkeer waarschuwen.

Een land vol van fatalistische ellende en armoei soms, maar waar wel altijd ergens een regenboog in de lucht hangt.... Niet voor niets is er een boek ooit geschreven, geheten "Het land onder de regenboog." 

Maar voor de eventuele toeristen die een tripje aan het overdenken zijn, maar Surabaya enkel nog van toenfan froeher zich herinneren, nou die kunnen beter een straatje omgaan en wat rustiger desa weggetjes opzoeken....Pusing Pak, kayak tawon. (Koppijn meneer, het lijkt wel een bijennest.)

Ik pretendeer niet dat het altijd, dag en nacht, elke dag, elk uur van de dag zo is, maar..... wel erg vaak.

De foto's zijn afkomstig van E100 van SuaraSurabaya en gemaakt door diverse personen daar woonachtig of toevallig daar rondrijdend. Met dank.

Daar gaat ie dan.

Waar maken we ons druk om? Fatalistische inslag van het nirke op zijn gemakkie zittend en wachtend op.... hulp. Geen uitstekend takkenbossie en daarom zit hij er maar om eventuele halve blinde andere bestuurders te waarschuwen.

 

Zolang die ene band aan de binnenzijde van de aanhanger nog rechtop het wegdekt raakt, blijven we gewoon doorkachelen toch? Not, want de truck staat gewoon stil. Zie de waarschuwende takkenbos achterop de aanhanger. Gevaren driehoek? Apa tuh Pak? Wa's dah? Waar ké je dat kope?

Sensatie van de dag en dus allemaal zo dicht mogelijk het slachtoffer bekijken.

Maar ook stille overstroomde straten na een fikse regenbui.

En wederom een karkas van een lori met gratis koelwater om de straat schoon te maken.

Het moderne Undaan - Jagalan.

Mensen opgelet: Kuilen in de weg en dus een bak met een grote plant en wat ander materiaal en de buurt heeft weer zijn plicht gedaan tegenover het voorbij razend verkeer. Waar is Openbare Werken met het materieel en materiaal? Loh, nggak ono Pak. Singiki wis bioso. (Is er niet meneer. Deze manier is altijd al zo geweest.)

Altijd is er wel een regenboog om de mensen te herinneren aan eventuele goede tijden toch?

No problem mister, even de boel bij elkaar harken en opruimen, takkebos buiten boord, sigaretje roken en dan komt vanzelf wel de takelwagen om het zooitje weer op zijn wielen te krijgen.

En dan een stille mistige ochtend ergens net buiten Surabaya.

Hele desa diskussie hoe dit toch kon gebeuren. Het manneke in rood broekie en oranje shirtje heeft schijnbaar last van kutu tinggi kriebkrabkriebel?

 

Geen last van de warmte en open airconditioning.

Arah parkir tengah jalan raya oftewel parkeer 'm daar maar neer. Achter de groene truck 2 man die het achterop komend verkeer waarschuwen.

Komend van Waru en Darmo rotonde binnenrijdend. Schiet je kuit. Je zal maar hoog nodig moeten.

Een lokale waarschuwing, netjes vertaald: Geen wanorde, hou je gang in bedwang.

Heel de horde motorijders wacht het teken van de verkeersagenten om rechtsaf in te kunnen slaan. Zodra het teken valt, lijkt het de start van Zandvoort wel. De één nog harder dan de ander.

En op de achtergrond: The roots of my raising door mijn neef Merle gezongen.

Copyrights imexbo.nl en imexbo.org  | Wilt u contact zoeken? Ga naar Contactformulier.
Top