Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Gastenboek
Curse of diaspora
Wie ik ben
Mijn ouders
Gerelateerden
Tinus Dezentjé
Tinus D. Graven 1
Tinus D. Graven 2
Tinus D. Graven 3
Familie-Voorouders
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
Inleiding KH Peneleh
OVERIGE Kerkhoven.
VOC Leembruggen
VOC Suratte
VOC Galle Ceylon
VOC Kerkhof Macao
VOC Kerkh. Ahmedabad
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Zieleroerselen
Diverse verhalen
Java na de Engelsen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Externe Indo links


Is de ene drol afgevoerd, drijft nr. 2 boven om
x negatief en generaliserend stom te oreren

Suratte, voorheen ook wel Sourate genoemd en tegenwoordig gewoon Surat.

Gelegen in de streek/provincie GUJARAT in het noordwesten van India, eertijds een voorname handelspost / logie van de VOC en tegenwoordig de Diamanten stad genoemd en een populatie van ettelijke miljoenen.(Van mensen alsmede diamanten, het stikt er letterlijk van.)

Vroeger waren katoen en indigo de voornaamste handelsartikelen van de VOC in Surat.

Een gravure van Surat in de VOC tijden (Columbia universiteit):

Foto boven: In de deuropening staat een wapen met de tekst NOOVE HOLLAND. 

 

De ligging van Surat.

Kortom, als immer waren de Portugezen, de Engelsen, de Denen daar ruimschoots vertegenwoordigd met hun handelsposten en medewerkers en weet ik veel wat er allemaal in hun kielzog mee hobbelde.

En zo waren er natuurlijk ook de Arabieren en de lokale bevolking uit India en Ceylon en niet te vergeten de Armeniërs, het volk waar ik deels van afstam.

En daar gaat dit verhaal om: Een Armeense dame en een VOC medewerker (zo noem ik ze maar, al hadden ze rangen en standen.) En wil men meer weten over Surat en de VOC en haar praktijken? Ik bied jullie de google machine aan en ga je gang en succes. Maar men kan natuurlijk ook naar de volgende vervolgpagina gaan en dat is hier te vinden.

Maar waarom dan hier op deze pagina dit summiere gedoe over Surat en de VOC? Omdat de VOC wel eens van India doortrok naar het voormalig Indië en daar gingen wel eens VOC mannetjes aan wal in Batavia en die zochten dan de lokale dames op en vierden feest en zo werden er Indootjes geboren toch. En die Indootjes gingen weer met andere mensjes ervandoor of vermenigvuldigden zich et Voila, zie hier dus het verband. Maar er gingen ook wel eens andere bewoners/families uit Surat naar Indie en dat waren Armeniers en één van die Armeniers had later in Semarang een zeer florerend handelsbedrijf in opium en die opium daar had ie zijn eigen fabrieken voor in India. 3x Raden, als je tenminste mijn site goed hebt doorlopen.

 

In Surat werd in 1778 geboren een dochter van een rijke Armeense koopman Eleazar Woskan (Voskan) en zijn enig kind. In haar tienerjaren werd zij door haar ouders uitgehuwelijkt aan een oude rijke vieze man, die graag van jonge blaadjes vrat en hij heette Stephan Agabob. Het meisje had een hondenleven bij hem en vluchtte weg naar een Engels doktersgezin, die nauwe banden onderhield met haar ouders.

(Saillant detail: In 1778 werd te Buvari Perzie geboren een jongetje genaamd Joseph Johannes (op zijn Nederlands) en wie kon vermoeden dat hun beider namen later op dezelfde plaquette van de Armeense Hogeschool Calcutta zou verschijnen als gulle gevers ter ondersteuning van deze school. Hij was mijn overopa en stierf 1835. Hripsima stierf 1833 en beiden hadden elkaar nooit gekend).

Dit meisje heette Hripsima Eleazar en werd ook wel van voornaam genoemd Coramseemee, hetgeen echter geen juiste correcte verbastering in het Armeens is van Hripsima.

Hripsima Eleazar (En niet op zijn Hollands Riepzemij) maakte op een gegeven moment kennis met een heer Robert Henry (Robertus Henricus) Leembruggen, die hoogstwaarschijnlijk blond was en zij had natuurlijk zwart haar en dus geschiedde als in Holland in de jaren toen de grote trek naar Nederland gebeurde in de vorige eeuw en beiden werden verliefd op elkaar.... althans dat dacht dus Hripsima over haar Robert Henry.

Zij huwden op 2 juni 1795 te Galle (konform de huwelijks rollen van de Armeense kerk te Madras) en Hripsima bezat op dat moment Rps 40.000 in cash geld en juwelen en goud en dat kapitaal had haar vader haar nagelaten MET een aanvullende akte, dat niemand dan ook ooit enige aanspraak op dat kapitaal kon maken en in de huwelijksrollen stond tevens vermeld, dat Hripsima NIET verantwoordelijk was voor schulden van Robert Henry, gemaakt vóór zijn huwelijk met Hripsima.

Haar eerste echtgenoot waar zij van weggelopen was, Stephen Agabob, zag het één en ander met lede ogen aan, hoe zijn ex er een schijnbaar gelukkig huwelijk op na hield met haar tweede man Robert Henry Leembruggen en oude Stephen verruilde uiteindelijk vol bitterheid de Indiase gronden voor het hiernamaals in 1802. Hij ligt begraven op het kerkhof van Surat, hetgeen een gemengd kerkhof is voor Europeanen en Armeniers. In Surat is ook een Joods kerkhof voor Joodse gestorvenen afkomstig uit Baghdad. (Baghdadi Jews). Extra noot: Stephen was eerder gehuwd geweest met een deerne van 15 jaar, geheten Elizabeth Nazar Milan, gestorven op 24 maart 1784 te Surat en zij was de dochter van Nazar Milan en zij ligt begraven op het Armeens kerkhof van Surat.

Maar als snel bleek dat Robert Henry Leembruggen helemaal geen goede echtgenoot was en er regelmatig rijke scharreltjes op na hield en die vond hij onder de Armeense dames... (De VOC alsmede collega's hadden weinig Europese dames voorradig en vele  mannen waren dus aangewezen op de lokale dames/slavinnen.)

Met de erfenis starten Leembruggen en zijn vrouw een handel in Negapatam, zoals notariëel door een Nederlandse notaris in 1806 werd bekrachtigd. Hun zaak floreerde alsmede Leembruggen's slippertjes en op 4 aug 1817 werd officiëel de scheiding uitgesproken tussen de twee ex-geliefden en zakenpartners.

Leembruggen kreeg van zijn exvrouw een levenslange maandelijkse toelage van 25 Porto Novo. (Vraag me nniet hoeveel dat was; in elk geval niet veel, want hij leefde in armoe en sprak vaak vol melancholie met zijn jongeheer over vroegere bloeiende tijden in hun beider leven.)

Leembruggen stierf op 6 nov 1819 te Negapatnam en werd op het Nederlandse kerkhof Karicop begraven. Zijn ex-vrouw verzorgde de begrafenis en op zijn graf is een opschrift:

R.H. Leembruggen, Esq, Civil Servant in the late Dutch East India Company's Service at Surat, who departed this life on the 6th November 1819. Aged 60 years, 2 months 8 days.

Liefhebbers mogen zelf uitrekenen wanneer zijn exacte geboortedatum was. (Niet spieken, eerst zelf rekenen: 30-8-1759) Geboren te Matara/Malara op 30-8-1759 volgens Indische Navorser.

Hij stierf in armoe en zijn exvrouw legde geen claim op zijn bezittingen, aangezien die nog niet goed genoeg waren voor Opnieuw en Co. De mensen uit de naburige kampung zullen er wel blij mee geweest zijn, want arme kampungs had je natuurlijk niet enkel in het voormalig Nederlands Indië.

Negapatnam was een fort door de Hollanders op de Portugezen veroverd en de Engelsen veroverden het op hun beurt weer vn de Hollanders en hebben het altijd behouden. In de VOC tijden was Negapatnam de zetel van de Gouverneur en tevens de meest florerende nederzetting. Meer weten: Zoek de VOC sites maar zelf op aub.

 

Robert Henry(Robertus Henricus) Leembruggen was eerder gehuwd geweest met Geertruida Hendrina Sluijsken *Gedoopt Colombo 6-8-1769 + ?? en te ??  en zij huwden op 7 mei 1790 te Galle. Hij was de zoon van Henricus en Dina Cramer. (Indische Navorser). De ouders van Geertruida Hendrina waren Pieter Sluijsken en Susanna Petronella Charlotte Medeler. Hieruit kinderen waaronder Geertruida als hiervoor genoemd. Zij was het tweede kind van Pieter en Susanna. IK verwijs verder naar de volgende link/url http://www.hum.leidenuniv.nl/onderzoek/brieven-als-buit/archief-briefvandemaand/brief-van-de-maand-juli-augustus2009.html

In deze site van de universiteit van Leiden is een handgeschreven briefje te lezen gestuurd door een even oud neefje - Peter Hendrik Benjamin Leeman - van de fam. Sluijsken gericht aan Clara Josiena, kind nr 3 van Pieter en Susanna. Het neefje is 4 jaar oud en vestuurde het briefje in 1780 en Clara stierf in 1791 in de leeftijd van 15 jaar.

Pieter Sluijsken vertrok naar Colombo op 17 jarige leeftijd als sergeant en werd uiteindelijk Commandeur van de Opperlanden van Matara. In 1795 geeft hij het gouvernement van Matara/Galle over aan de Engelsen.(4de Engelse oorlog).

Op de begraafplaats PETTAH te Colombo ligt in graf 528 Susanna Petronella Charlotte Medeler met het volgend opschrift:

Hier ligt S.P.C. Medeler, huysvrouw van den Colombose Hoofdadministrateur P. Sluijsken, oud 40 jaaren 2 maanden en 6 daagen. Gebooren den 28 July 1746.

Het geslacht Leembruggen was verder ruimschoots vertegenwoordigd in die contreien.

 

Hripsima Eleazar Leembruggen ging verder met haar handeltjes en werd er nog rijker van.

Zij stierf te Negapatam op 21 mei 1833 en haar graf getuigt van de volgende tekst:

Mrs. C. E. Leembruggen, widow of the late R.H. Leembruggen, Esq. formerly of the Dutch Civil Service at Surat. After a painful and lingering illness she departed this life at Negapatam May 21 1833 aged 56 years. In her dealings she was upright, in her religious principles, liberal, and in het charities, munificent.

Haar eigendommen en kapitaal liet zij grotendeels na aan charitatieve Armeense instellingen en de Armeense kerk, conform haar laatste wil  en codicilen van 25 jan 1832, 29 aug 1832 en 25 jan 1833.

De Armeense universiteit te Calcutta (Nog steeds in gebruik) kreeg apart een som van 18600 Rps en in de universiteit is nog steeds aanwezig een plakette van zwart marmer met de volgende tekst:

Sacred to the memory of Mrs. Hripsima Leembruggen who departed this life at Negapatam on the 21st May AD 1833. She was born at Surat in the year 1778. This tablet is erected as a mark of gratitude for her munificent bequest towards the relief of poor Armenians in Calcutta. 

Bovenstaande gegevens ontleend aan het boek Armenians in India van Mesrob Seth, 9 Marsden Street Calcutta 1937.

 

Het Joods kerkhof (voor Baghadi Joden) te Surat. Copyright PVicktor.

 

Klik HIER voor iets meer details over Surat en de VOC, als men tenminste interesse heeft.

 

Een Engels filmpje over de Dutch East India Company.

 

Top

Copyrights imexbo.nl , imexbo.org , imexbo.eu | Why do you visit this website if you can't read.....