Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Gastenboek
Curse of diaspora
Wie ik ben
Mijn ouders
Gerelateerden
Tinus Dezentjé
Tinus D. Graven 1
Tinus D. Graven 2
Tinus D. Graven 3
Familie-Voorouders
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
Inleiding KH Peneleh
OVERIGE Kerkhoven.
VOC Leembruggen
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Zieleroerselen
Voor mijn vader
Voor mijn moeder
Dag mijn zus
Voor cherubijnen
Vertrokken vrienden
Hij was mijn vriend
Wat leerde je heden?
Het slachtoffer kind
Oma en kleinkind
Sarina uit de desa
Politionele soldaat
Voor honger en dood
Wordt wakker
Een keuze
De koloniaal
Oceaangolven
Een levenseinde
Diverse verhalen
Java na de Engelsen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Externe Indo links


De trauma helicopter vliegt weer eens rond........
x zegt Psycho dat hij het slachtoffer is..........

Een lichte parodie op het oerbekende liedje over de ijverige Sarina en haar luie Kromo, die net als zijn neef Kliwon, graag een oogleden studie volgt..... ;-) ....Of zou deze parodie misschien geen parodie zijn, maar een hint naar de werkelijke aard van vele...... aldaar?

 

Sarina, een kind uit de desa.

 

De ploeg trok diepe voren door de vruchtbare aarde.

Voor Kromo was dit land van grote levenswaarde. 

Na het ploegen kon men de bibit gaan planten.

Maar dat deed Sarina dan wel, want die wist van wanten. 

Veel liever lag hij dan tegen die tijd lui in het gras

te kijken naar blauwe luchten en te snabbelen van koekjes uit zijn tas.

  

En zo lag daar dan inderdaad op een warme zonnige dag

onze Kromo te rusten in het gras met zijn hoofd op een plag,

zalig te dromen over hoe goed het leven wel niet was

voor hem, zijn Sarina en zijn kindertjes in de schoolklas.

 

Maar oh, wat sloop daar door de hoge alang alang

heel zachtjes naderbij en voor niemand bang?

Dat was een grote hongerige tijger met tanden zo lang,

klauwen en kaken zo scherp en sterk als een tang.

 

 

Heel snel was het toen gebeurd met Kromo’s rust en slaap

en van veilige afstand werd alles gadegeslagen door een aap. 

Het mocht niet baten, dat Sarina hem te hulp schoot.

“Wat een pech, hij laat me juist nu in de steek, die droogkloot”

  

"Niets aan te doen", dacht Sarina en raapte Kromo’s resten op,

deponeerde het in een kendi en sloot het af met een klapperdop. 

“Aju Kromo en dank je wel voor alles. Ik ga nu naar buurman toe

en laat hem mij helpen met de bibit. Goh, wat een gedoe.”

  

En zo kwam het dat Sarina’s tot ijver gedwongen buurman voortaan,

aan de zijde van Sarina door het gesapige desa leven zou gaan. 

En Kromo kon nu alle dagen heerlijk rusten in de hemelse rijken

en naar de hardwerkende Sarina en haar nieuwe gade kijken.

 

Top

Copyrights imexbo.nl , imexbo.org , imexbo.eu | Why do you visit this website if you can't read.....