Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Gastenboek
Curse of diaspora
Wie ik ben
Mijn ouders
Gerelateerden
Tinus Dezentjé
Tinus D. Graven 1
Tinus D. Graven 2
Tinus D. Graven 3
Familie-Voorouders
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
Inleiding KH Peneleh
OVERIGE Kerkhoven.
VOC Leembruggen
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Zieleroerselen
Voor mijn vader
Voor mijn moeder
Dag mijn zus
Voor cherubijnen
Vertrokken vrienden
Hij was mijn vriend
Wat leerde je heden?
Het slachtoffer kind
Oma en kleinkind
Sarina uit de desa
Politionele soldaat
Voor honger en dood
Wordt wakker
Een keuze
De koloniaal
Oceaangolven
Een levenseinde
Diverse verhalen
Java na de Engelsen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Externe Indo links


De trauma helicopter vliegt weer eens rond........
x zegt Psycho dat hij het slachtoffer is..........

 

 

De soldaat die een politionele actie uitvoerde.

Beta berlayar jauh. Opgedragen aan een voor mij onbekende strijder en belanghebbenden weten aan wie ik dit opdraag. Nawoord februari 2013. 

 

 

Vol verdriet over vergane tijden in een warm land,

zat zij gezeten in een ongemakkelijke theaterstoel.

De leuning vastklemmend met één bevende hand

en de andere depte haar ogen wegens een verborgen tranenpoel.

 

Ze keek uit over de mensenmassa en zocht haar kleinkind,

die ergens praatte met een andere 3de generatie nazaat,

over Oma's tijden in dat land van de moessonwind

en donderbuien en een katholieke missionaris met zijn aflaat.

 

Ze mijmerde terug over die grote blanke man van jaren her.

Hij was een boerenzoon van net 18 jaren oud toen een legerbrief kwam;

hij werd opgeroepen voor volk en vaderland om te vechten heel ver.

Op een patrouilledag kwamen ze elkaar tegen op die smalle sawahdam.

 

Hij zag, keek en werd getroffen door haar lieflijke desa eenvoud

zoals ze daar liep met haar waterkruik en draagmand.

Op haar rug vastgebonden een takkenbos uit het oerwoud,

stond ze verlegen stil met om haar hoofd de dragende slendangband.

 

Nadien kwamen ze elkaar vaker tegen in een stiekeme ontmoeting

en na drie lange jaren zat voor hem zijn diensttijd erop.

Hij kwam langs in haar kampung en bracht haar zijn kostbare liefdesring

en vroeg haar mee te gaan naar zijn koude land en het dorpje Dubbeldrop.

 

 

Jaar na jaar bleven ze bij elkaar en zij schonk hem kinderen

en zij vertelde de kleintjes bij het slapen gaan over haar verre desa.

"Mama, vertel nog meer", vroegen ze als ze wilde minderen.

"Al sudah, tidur 'nak, hayoo gauw, anders papa jadi marah."

 

De kinderen groeiden op en beiden bleven achter in het lege huis.

Op een dag kwam de rouwkoets, nam hem mee en hij liet haar alleen.

Geduldig en dapper en met een spierwitte kondé droeg zij gelaten haar kruis

"Dag buurvrouw" klonk het als ze langs liep; en zij antwoordde: "Dhag Mnir van der Veen".

 

"Kom Oma, wakker worden" klonk het ineens in haar oren.

"We gaan naar huis, want u bent al moe. Geef me maar een hand?"

Moeizaam tilde Oma zich zelve uit de stoel en voelde zich zo verloren;

ze miste haar grote soldaat van toen, die toen patrouille liep in haar land.

 

"Aduh Lientje, help Oma! Mijn tas ligt nog naast de stoel."

En leunend op haar stok wachtte ze op de helpende hand van haar kleinkind

"Vond u het leuk Oma?" vroeg Lientje. "Ach niet meis, dese allemaal flauwe boel".

"Zonder opa niets aan loh dese kumpulan. Vroeher wij ghaan altijd met sijn vrind."

 

's Avonds voor het slapen gaan liep ze alles nog na en deed het licht uit.

"Dhag mijn man, ik mis jou." zei ze tegen de oude foto op de lage kast.

"Niets aan vandaag loh die kumpulan." terwijl ze wreef over haar pijnlijke linkerkuit.

Ze zeeg neer op het bed en vervolgde haar zoveelste nachtelijke eenzame levenslast.

 

Blij strekte ze haar handen naar haar soldaat uit in het holst van de nacht.

"Dag Jan, eindelijk ben je daar, ik heb al zo lang op jou gewacht."

 

 

De volgende dag probeerde Lientje haar Oma vruchteloos te bereiken.

En in de daarop volgende weken werd Oma's huis helemaal leeggehaald

en Oma's kostbare herinneringen op een hoop gegooid waar velen naar kwamen kijken.

En zo werd weer een vergaan stukje Nederlands Indië door een Indo verhaald.

 

 


 

Top

Copyrights imexbo.nl , imexbo.org , imexbo.eu | Why do you visit this website if you can't read.....