Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Gastenboek
Curse of diaspora
Wie ik ben
Mijn ouders
Gerelateerden
Tinus Dezentjé
Tinus D. Graven 1
Tinus D. Graven 2
Tinus D. Graven 3
Familie-Voorouders
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
Inleiding KH Peneleh
OVERIGE Kerkhoven.
VOC Leembruggen
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Zieleroerselen
Voor mijn vader
Voor mijn moeder
Dag mijn zus
Voor cherubijnen
Vertrokken vrienden
Hij was mijn vriend
Wat leerde je heden?
Het slachtoffer kind
Oma en kleinkind
Sarina uit de desa
Politionele soldaat
Voor honger en dood
Wordt wakker
Een keuze
De koloniaal
Oceaangolven
Een levenseinde
Diverse verhalen
Java na de Engelsen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Externe Indo links


De trauma helicopter vliegt weer eens rond........
x zegt Psycho dat hij het slachtoffer is..........

  

Voor een klein buurmeisje zonder mama, want die zit in één of ander drugs hok te spuiten en het kleine meisje woont bij haar oma en oma is oud en ondergaat een chemotherapie...fijn, al die shitzooi waar kindertjes de dupe van zijn. En de papa? Yo no se. Het was de maand april 2012, toen ik bovenstaand schreef..... het is nu augustus 2012 - een paar maandjes verder en het leed voor oma en kleinkind is groter geworden.... een kind van 5 jaren nog en zeer binnenkort is haar toekomst definitief de Raad van Kinderbescherming... shit shit shit voor al die egocentrische wipenspuitmaarraak mensen op deze wereld. Nou ja: mensen???? Of zijn het meer "beesten."

Ik kwam het meisje wel eens tegen 's morgens als ze naar school gebracht werd en altijd een vrolijk lachje van een nog maar net 5 jaar geworden klein meisje en ik zal haar missen... Het was zomer 2012 en zij zal het zich later nog vele malen heugen en dat lidteken in haar hart zal behoorlijk zeer doen.

  • Dag kleine Viviene, je lieve oma is niet meer.
  • Je oma is in februari 2013 gekomen bij onze Lieve Heer.
  • Jouw mama en papa, jij weet niet waar ze zijn.
  • Zij laten zich niet zien, ook al ben je nog zo klein.
  • Ik kan slechts voor je hopen dat jouw geluk ligt in het verschiet.
  • Voor jou en met jou kleine Viviene deel ik jouw grote verdriet.

 

 

Voor al die andere weesjes alom ter wereld. 

Voor mijn zus Miep. Ook zij was al vroeg wees. 

 

Oma en haar kleine weeskind.

 

Eenzaam speelde zij in een tropentuin in de schaduw van een manggaboom.
Met een stokje roerde ze in een potje klappermelk, 't leek net slagroom.
En ze verbeeldde zich, dat ze haar mama hielp in de bijkeuken achter op het erf.
Papa was nog op zijn werk, zei men haar; bij de boten op Tanjung Perak op de werf.
 

 
"Hier mama", fluisterde ze, "ik heb de bumbu al gemalen voor de pindang serani."
"Slamet siang Pak" groette ze terug tegen een passerende boer oftewel tani.
"Ben je lekker aan het koken, kleine meid?" vroeg een rondkijkende buur.
"Ja meneer, mama is een beetje ziek vandaag en het is alweer bijna etensuur."
 

 
En driftig maalde en roerde ze verder in het potje met klappermelk;
het potje was zilvergekleurd met een gulden rand en had de vorm van een kelk.
Ze deed er wat zandkorrels bij en een blaadje en een bloempje en een steen.
Zo, dacht ze, nu hebben we voor ons alllemaal vissensoep, zonder graat of been.
 

 
"Meis, meis, waar ben je?", klonk een geroep vanuit het donker wordende huis.
"Hier Oma", riep ze terug, "ik speel hier achter in de tuin bij mama's grafkruis".
"Kom naar binnen, gauw!", riep Oma weer, "het is al laat en donker wordt het ras."
"Ja Oma, ik kom zo, even nog mama helpen met het opruimen en de afwas."
 

 
"Dag mama, ik heb alles opgeruimd en afgewassen", zei ze toen ze opstond.
"Ik moet nu naar binnen toe en gaan baden, tot morgen in de vroege stond.
Slaap lekker mama, ik zal voor je bidden voor het slapen gaan, straks vannacht.
Ik ga nu hoor mama, want ik word allang door Oma verwacht."
 

 
"Dag Oma, hier ben ik weer. Gaan we eten en daarna nog een verhaaltje Omalief?
Alstublieft ja Oma, maar niet dat verhaaltje over die stoute karbouwendief.
Vertel mij over mama, waarom zij daar zo alleen slaapt onder de manggaboom.
Vertel mij over papa, waarom hij niet thuis komt en van wie ik steeds droom."
 
 

 
Omaatje keek haar kleindochter aan met pijn in haar ziel en hart
Omaatje al zo oud, moe en ziek; haar gezicht vertrokken van smart.
Wie zorgt straks voor mijn lieve kleine meid, wie waakt over haar?
Zal zij rondlopen met op haar ziel een eeuwig brandende blaar?
 

 

Nobody's child by Karen Young. Lees ook de subpagina Het Slachtoffer Kind en William Deymann's Dakarkids en doe er alsjeblieft wat aan... Slechts één aardappel per dag hoef je te missen of slechts een grote lepel rijst... Is toch niet zoveel gevraagd? Tong Tong Fair 2012 is weer geweest en hoeveel is er weer niet gekocht? Hoevelen hebben weer niet net iets teveel aan zich zelf gedacht en vergeten om wat opzij te leggen? Hayoo, wees eens eerlijk tegenover jezelf en tegenover die arme anak anak alom ter wereld.....

 

 

 

 

Top

Copyrights imexbo.nl , imexbo.org , imexbo.eu | Why do you visit this website if you can't read.....