Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Gastenboek
Curse of diaspora
Wie ik ben
Mijn ouders
Gerelateerden
Tinus Dezentjé
Tinus D. Graven 1
Tinus D. Graven 2
Tinus D. Graven 3
Familie-Voorouders
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
De Cannalaan
Ketabang Kacapiring
Ambengan Kacapiring
Impressies Surabaya
Surabaya Moorden
Kees, een Chinees
Atamimi de Arabier
Fred Krisen
Jos Crawfurd
Joop Nahuysen
Fam. Saleh-Hartman
Ted Grashuis Ambenga
Leo Rampen Canada
Inleiding KH Peneleh
OVERIGE Kerkhoven.
VOC Leembruggen
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Zieleroerselen
Diverse verhalen
Java na de Engelsen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Externe Indo links


De trauma helicopter vliegt weer eens rond........
x zegt Psycho dat hij het slachtoffer is..........

 

Kees, een "dikke" Chinees.

(Voordat lezers mij betichten van spotterij of iets dergelijks: Neen, de titel heb ik NIET bedacht, maar zo staat het in de kranten van www.kb.nl

 

Dit is een verhaal over de volgende hoofdpersonen/instanties:

  1. Het gemeente apparaat van Surabaya,
  2. Enkele vertegenwoordigers van de Chinese bevolking van Surabaya,
  3. Enkele vertegenwoordigers van de Europese/Hollandse bevolking van Surabaya,
  4. Geen vertegenwoordigers van het Indo- en Indonesisch gebeuren in Surabaya.
  5. Enkele vertegenwoordigers van het bankwezen in Surabaya.

Plaats van delict: Gemeente administratie op lokatie Surabaya.

Jaargang: Circa begin jaren 1920.

Delict: Fraude.

Achtergrond muziek: Indian Love Call gezongen door Eddy Arnold, want na de gelukte fraude jodelden vele gelukkigen en huilde de gemeente administratie.

 

Het gemeentekantoor van Surabaya.(Foto KITLV).

 

 

Indonesia, staat te boek bij menig Medelander als een zeer corrupt land en mijn persoonlijke mening is: Bullshit, want toen Indonesia nog Nederlandsch Indië was en heette, was onder het koloniale bestuur van mama Holland, was corruptie/fraude reeds eeuwen lang al doodnormaal. (De VOC is er toch immers aan kapot gegaan?)

Dus daarom mijn uitgesproken mening: Welk land en waar dan ook kent corruptie en fraude, dus alsjeblieft niet met dat opgeheven wapperend vingertje zo graag wijzen naar Indonesia. Kijk 's maar eerst op je gemakkie rond in het eigen landje aan de Noordzee gelegen in de exmoerasgronden van Duitsland alstublieft dankuwel totuwdienst.

 

Surabaya, tegenwoordig de tweede grote stad van Indonesia en in Indië tijden ook al behoorlijk uit de kluiten gewassen en voorzien van allerlei bevolkingsgroepen, rassen en soorten en weet ik veel en dus ook voorzien van een gemeentelijk apparaat, geleid door welgestudeerde ambtenaren, die zich zeer gewichtig van hun taak kweten.... manieheus in vele gevallen. Het lagere administratieve personeel diende de dagelijkse werkuren op het gemakkie uit en het hogere personeel was of overbelast of te druk bezig met allerhande overige nietszeggende taken, waarvan menig lagere dacht: "Wat is ie toch in godesnaam aan het doen?"

(Persoonlijke ervaring van me: Ik was eens een keer gepromoveerd/gebombardeerd naar een hogere funktie en wist meteen hoe de vork in de steel zat. Ik liep de godsganselijke dag rond met een bloknoot, pen en een map in mijn handen van hot naar her, maakte hier een praatje, daar een praatje en mijn directie dacht "Jeetje mee, die goser is me toch druk bezig", kreeg als dank een assistent extra en had nog meer tijd over om niets te doen en.... salaris opslag te ontvangen.... en zo is het gekomen, dat ik heden ten dage nog steeds moe ben van het nietsdoen.)

Want fraude en of corruptie onder de ambtenaren op het gemeentekantoor van Surabaya vierde hoogtij in allerlei vormen. (En misschien heden ten dage ook nog, maar dat is slechts een veronderstelling van mij en beslist geen stelling.) Van verduistering van een paar guldens tot tonnen aan toe. 

Ik lichtte uit al die gevallen, één specifiek geval uit de kranten, want op zichzelf vond ik het een bizondere constructie van fraude/oplichting/corruptie. En alhoewel het zaakje werd ontdekt en het een geval voor de rechtbank werd, bleek na afloop dat er "gelukkigen" waren die profijt hadden getrokken uit de situatie en de gemeente Surabaya had het nakijken.

Het bleek namelijk, dat de controle van de administratie en de adminstratie zelf kompleet een "ratjetoe" was en een iedere verantwoordelijke deed maar wat en wegens deze wantoestanden kon dit geval van oplichting plaats vinden.

Uit de wirwar van berichten over deze kwestie heb ik maar het een en ander op een rijtje gezet en kwam tot de volgende conclusie. (De gemeente was natuurlijk geblameerd en gaf geen al te duidelijke informatie aan de media.... malu(verlegen) dong. Stel je voor: wij de brenger van beschaving en kunst en orde, wij notabene zijn genept.

 

Op een dag was er een funktie beschikbaar als Hoofdkassier. De eis was, dat de gegadigde een borgsom diende te storten ter grootte van 15000 N.I. guldens. Een doorsnee Indonesiër (Javaan of welk ras dan ook) of een Indo hadden geen 15000 guldens ter beschikking, een Nederlander vervulde de hogere funkties, dus dit volk solliciteerde niet naar deze funktie.

 

Wie dan wel?

Wel, dat was Kees, zoals hij ook wel werd genoemd en werkelijk heette hij: The Kok Liang.  En Kees had middelen om aan die 15000 guldens te komen en wel via een bevriende relatie de miljonair Han Kong Lie, die voor hem borg stond. (Mind: Het eigenaardige was dat Kees zelf eigenaar was 3 woningen te Surabaya en 4 woningen te Jombang, een stadje nabij Surabaya. Volgens de kranten financierde hij de bouw van deze huizen met notabene de gejatte gemeente centen.)

 

Wat was precies de constructie?

 

  1. Kees tilt de boel op voor een aardig bedrag. (Kranten vermeldden bedragen tussen de 60000 en 75000 guldens.)
  2. Kees wordt ontmaskerd en de gemeente gaat de fout in en spreekt de borg aan van 15000 guldens.
  3. De borgsteller legt meteen beslag op de huizen van Kees, die een waarde vertegenwoordigden van 60000 guldens, daarmee meteen alle claims van derden een halt toeroepend. Kees laat zich failliet verklaren en de kruimels worden verdeeld (die niet groot zijn), maar in die restkruimels van failliete Kees mag de borg ook weer meedelen, dus minder voor de gemeente.
  4. En de gemeente heeft het nakijken.

 

 


Tijdens het proces werd natuurlijk over en weer gewezen. Controle bleek niet goed geweest te zijn door de chef van der Heijden, die overigens door Kees werd beschuldigd van aanname van "steekpenningen", Chef geeft weer een ander de schuld, kortom het gebruikelijke gekrakeel en mistvorming over hoe nu precies de vork in de steel zat.

Waar ik zelf niet geheel uit ben gekomen, is de exacte rol van Kees. Was hij slechts een stroman? Of deelde hij uiteindelijk mee in de opbrengst? (Gejatte centen ad 75000 glds minus de borg van 15000 gld en nog wat advocaatkosten ad 5000 glds blijft over circa 55000 glds en misschien nog wat kleine fooi hier en daar. Nou, is mooi meegenomen toch: netto 50000 glds in de pocket. Allee boys, vanavond met de hele familie en reutemeteut bij restaurant Kit Wang Ki te Blauran even uit de band en we toasten op onze vrienden van de gemeente Surabaya.)

Even een korte explikatie tussendoor, hoe de meeste rijke zakenlieden rijk waren of nog rijker werden: Simpel foefje, aangezien de N.I. wetgeving deze constructie toeliet. De man opent een zaak, maar de zaak staat (achter de schermen) op naam van zijn vrouw. Man gaat failliet - uiteraard zonder betaling van de openstaande rekeningen - en een ieder gedupeerde heeft het nakijken. (De activa op de balans blijft dus intact en op naam van de vrouw.)  De zakenman heeft zijn onbetaalde goederen en verkoopt deze onderhands en heeft derhalve hierop 100% winst en begint morgen gewoon een nieuwe bedrijf. Met dien verstande, dat de gedupeerden nooit en te nimmer uit eigen kring komen.

 

 

Hieronder korte samenvattingen uit de kranten:

 

 

 

 

 

Foto onder: Een nabeschouwing van de media.

 

 

Foto's onder: De chef van Kees, de heer van der Heijden krijgt ontslag wegens nalatigheid van het goed uitvoeren van zijn taken als chef administratie.

 

 

Van der Heijden dagvaardt de gemeente voor een claim van 120000 guldens. Toe maar. Kan ie heel wat lempers van kopen. Ik heb verder niet uitgezocht of de claim is toegewezen aan van der Heijden.

 

Foto onder: Samenvatting met mistvorming door betrokkenen tijdens verhoren en het proces.

 

Foto onder: Blijkens onderstaand fragment, is te lezen, dat het ambtenaren apparaat niets heeft geleerd.

 

Foto onder: Een "speurtocht" / analyse van de pers inzake salarissen van de ambtenaren van de gemeente Surabaya.(Periode 1916 - 1924).

Het gehele stuk in de krant vermeldt tevens nog de totale loonkosten zoals opgenomen in het begroting van de gemeente. Je wilt het niet weten......Oh, by the way: de bedragen zijn die van leidinggevenden. Jantje Pennelikker deelt niet mee  natuurlijk in deze gigantische salarissen/-verhogingen. Die mocht blij zijn, als ie met de kerst een bonus kreeg van een kilo rijst en een fles Croma bak en braad van de Jumbo supermarkt en het liefst nog over de datum.

 

Top

Copyrights imexbo.nl , imexbo.org , imexbo.eu | Why do you visit this website if you can't read.....