Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Gastenboek
Curse of diaspora
Wie ik ben
Mijn ouders
Gerelateerden
Tinus Dezentjé
Tinus D. Graven 1
Tinus D. Graven 2
Tinus D. Graven 3
Familie-Voorouders
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
Inleiding KH Peneleh
OVERIGE Kerkhoven.
VOC Leembruggen
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Zieleroerselen
Diverse verhalen
Sadeli en Mina
Kliwon en Lina
Tante Francine
Oom Alex
Kediri
Rembang
Purworejo
Kinderen op school
Een lagere school SD
De Prambanan tempels
Cilacap
Koken in de desa
Leven in de desa
Een desa straatje
Kinderen in de desa
Bakstenen in de desa
Hotel Tambalban
Straatsnoeperijen
Rampok Macan
Honger in 1946
2 Moorden in Indië
Fraudeur Sonneveld
Pasuruan naar Malang
Teakhout of (d)jati.
Verpauperde Indo's
Het hoertje
Zeerovers in Indië
Indo's in Indië
De broers Gentis
Jogja Keraton
Dokter Soetomo
Die goeie ouwe tijd
Jean Demmeni Foto's
Marie E. van Oordt
Aardverschuivingen
Bergenbuurt Malang
Emma van der Pal
Kasbi
Jean Samuel Borgeaud
Moord op v.Zuylen
Arme meneer Born
Drama Dermodjojo
19 maart 1868
VOC en landje pik
"Toontje" Poland
Barisan Madoera
Eindelijk weer thuis
Indisch of "Belanda"
Sukorejo Midden Java
Lawang Sewu / NIS
Het durp Salaman
De desa Cekel
Pak Tani Dawet Hitam
Frank Boon
Marie W. Corbet
Orang kecil
Ken Dedes
Contracten Suriname
Ned.Indisch Voetbal
Een simpel desaleven
Joh.Maria Magd.Oland
A.F.P. Graafland
Johannes Busselaar
Een jeugd in Biak
Albert van Daalen
FOTO ZOEKT FAMILIE
Harry uit Maluku
Dr. van Bijsterveld
Contr. G. Agerbeek
R.M. Noto Soeroto
Orkest Eurasia
Kerontjong Toegoe
't kampung Indootje
Oudheidk. Dienst
F.J. van Uildriks
J.N. van der Palm
Godee Molsbergen
Een KNIL sergeant
Jagen in Indië
VRIJHEIDSLUST B'dung
Jan Dinger te  Batoe
Andy Flores Noya
Werner Kraus Passau
Motorrennen te Java
Java na de Engelsen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Externe Indo links


Anderen kregen slaag, schoppen, klappen en wel
x , maar de toeschouwer roept "au, ik ben zielig".

Een straatje in een desa ergens op Midden Java,

waar het leven nog zo typisch rustiek, arm, simpel is....

en men zich met een beetje nostalgie, nog waant in de vroege jaren van de vorige eeuw.....althans dat "zich wanen in vroegere tijden" is natuurlijk al lang achterhaald wat betreft kleding, elektrische speeltjes en dergelijke, door het moderne gebeuren... Maar de manier van leven, gelatenheid, neem alles zoals het zich aandient, dat is gebleven.... enfin kijk zelf maar wat ik bedoel. 

Dit is het straatje van een man genaamd Pak Samson.... en gelieve deze Pak Samsom niet te verwarren met Eddy uit Surabaya. Da's een hele andere.....

Deze Pak Samson is misschien nog wel belangrijker dan de Pak Lurah van het durp, want zonder Pak Samson hebben vele durpelingen aldaar een heel groot probleem. En wie mag Pak Samson dan wel wezen?

Kijk zelf maar onderaan deze pagina, maar eerst bekijken we de desa waar dit gezapige arme leventje plaatst vindt.

By the way. Dit is een fotoreportage van mijn 3R vriend aldaar en daar gaat ie weer: Foto's behoren hem toe. Jiplak / Rechtermuis toets gebruiken mag best, maar wel eerst even netjes vragen aub dankuwel. Je krijgt altijd toestemming in zulke gevallen, maar vraag alsjeblief en vermeld de bron van de foto's... Ook in deze desa noemen ze dat SOPAN.

 

Eenvoudige arme desa huisjes: voor menigeen daar een paleis en voor menig verwende westerling hier???? Een krot waar men minachtend de grote gok voor ophaalt? En daarbij vergeet, welk geluk deze neusophalers hebben gehad???? Zonder knopje van de wasmachine of gasfornuis en dergelijke weet men anders geen gebruik te maken van het vingertje toch? Nederland en de westerse wereld in een economische recessie en alle goden worden met hemelreikende handjes aangeroepen van ellende en klaagzangen, want nu moet men een kleinere kippenfilet op het bord mieteren of zoiets.. Daar kent men al eeuwenlang recessies en lege knippen, so what? 

Staat de verwende westerling erbij stil, dat de wc een gat in de grond is? Dat de mandibak daar nog bestaat en waar soms het water niet uit de kraan druppelt? En soms is er geen waterkraan en moet men uit de put tappen. En soms slapen we op een bale bale (bambu bed) en met een beetje gratie God's ligt er een versleten matrasje op en wordt je soms de moord gestoken door muggen en ratelen de tokeh's hun deuntje vlak boven je.....Weten onze verwende mensjes hier dit wel? Het is geen Bali Beach hotel, dus als je er niet tegen bestand bent, dan gauw verder trekken maar richting 5* Beach hotel......

En... een goede oplettende kijker/lezer ziet details... die aan vroeger herinneren....ondanks de moderne tijden is er eigenlijk bitter weining veranderd.

Het zelfde armetierige bankje bij een warung, het gelaten wachten op klanten en toch een big smile tevoorschijn toveren en het leven nemen zoals het is....geen gejacht en gestress....

De desa huisjes nog steeds op een klutje dicht bij elkaar en elkaars bescheming zoekend... de pisangbomen, de pohon kelapa, de gerombolan van diverse struiken en andere bomen onbestendig groeiend in alle richtingen, het vuil op een hoopje bij elkaar geveegd en nog veel meer andere herkenbare details....

 

Waarschijnlijk zal het huisje op de foto hieronder niet meer bewoond zijn, gelet op het verval. Rechts op de foto, aan de rand in het midden ongeveer: de ouderwetse tros pisang.

 

Foto onder: Let op het paadje dat van het woongedeelte loopt naar.......

 

Foto onder: En het paadje loopt naar de straat waar de bewoners van het huis een warung runnen en..... een lasbedrijfje (rechtergedeelte dat dicht is.)

 

Foto onder: Nu is wat duidelijker te zien hoe de warung in elkaar steekt.

 

Foto's onder: Zoals alom in rustige streken van Indonesia, is het wachten, wachten en wachten tot er een desagenoot wat koopt, die toevallig een paar rot Rupiahs te spenderen heeft.

Op de foto eronder heeft moe het vuile koffie glas opgeruimd, dat rechts op de tafel bij het doosje met het blauwe deksel stond.

Want de fotograaf zei: "Moeke, opruimen die hap. Je wilt toch niet dat de mensen in Holland denken dat het hier een bende is?"

En moe als een speer opruimen natuurlijk, want die had de kranten uit www.kb.nl ook gelezen, waarin gewag wordt gemaakt van "den onhygiënischen Inlander".

En velen zullen zich het nog herinneren of weten: het bordje onder het koffie glas dient dus om.... er wat koffie op te gieten en het van het bordje af te slurpen.... of zijn we het al vergeten???? Wedden dat er een paar lezers zullen zeggen: "Verrek, die vent heeft gelijk."

 

Oh ja, nog een vraagje? Ziet men een slot op de deur???? Hier 's proberen waar men... al laat maar ......

En ook hij.... speelt met een mobieltje/celphone...alsof ie elk moment een belletje van de President verwacht.....

Een paar potjes en flesjes gevuld met weet ik veel wat, voor een paar Rupiah te koop, houdbaar tot weet ik veel, netjes gedrapeerd op een plestiek kleed, een koele vloer van gladgestreken cement of zoiets of misschien slechts oude planken.

 

Foto onder: En toen kwam de groenteboerin die ook nog van alles en nog wat erbij verkoopt. En mijn vriend moest meteen een praatje met haar maken en hupsakee op de foto ermee.

"Hallo Mabk, pye kabaré/Hoe gaat ie?" vergezeld van een knipoog.....Ze werd er helemaal bleu van: een Toean Besar uit negeri Belanda die haar in de picture plaatste... 't Is dat ze bruin is, want anders liep ze helemaal rood aan. Maar ze toont wel een echte "mesem" smile.

 

Foto onder: Nieuwsgierige buurvrouw, pas gehuwd,  komt er ook bij om zogenaamd wat te kopen en tegelijkertijd even de fotograaf achteloos observeren en de groenteboerin denkt: "Waduh, lekkere fen dese die orang Belanda. Als ik hem neem, kan hij voortaan mijn fiets gaan dorong/duwen." ;-)

 

Foto onder: En er kwam een andere nieuwsgierige buurman erbij (de man van die pas gehuwde dame), die natuurlijk ook op de foto moest....Een broek aan, ooit lang geleden met lange pijpen en nu....ister geen geld voor een nieuwe toch? Dus gewoon afscheuren die stukken pijp, klaar. Geen zoom erin. Everybody happy toch, want het kan niet anders als de dompet leeg is. Coba hier in Ghollan? Ken niet loh.

 

 

En weer een andere buurman kwam er ook bij en die had een smoes omdat ie een lekke voorband had en vroeg of mijn vriend met hem meeliep naar de befaamde Pak Samson en of ie maar meteen ook op de foto mocht....Spatbord? Kettingkast? Lamp? Bel? Apa itu Pak?/ Wat is dat? Hier in Ghollan? Voer voor wakkere agentjes, kunnen ze meteen bonnen uitschrijven en streepjes erbij halen.

 

 

Foto's onder: En daar is onze Pak Samson, de fietsen wonderdokter voorzien van banden in zowat alle maten. Pak Samson, hij die leven brengt in dood rubber.....

Pak Tambal Ban met zijn compressorslang in de handen die lang genoeg is om zelfs de auto van de President in Jakarta te bereiken....

Op zijn blote kakken stikvol onder het stof... niet meer bruin maar grijs....Een grote poster met een soort DT streetversion sportauto... Geef neks, as maar gheef heluid toch .... vroem vroem vroem is zijn droom.....

Kijk 's goed naar zijn shop. Ziet men deuren ter afsluiting? Neen, natuurlijk niet. Geopend 24 uur, dus hij woont er ook nog.....Zelfs zijn bankstel en stoel voor de bezoeker ontbreekt niet. En die man lacht, lacht en lacht ondanks zijn zooi en armoei. En hierbij is ook meteen het nut van boomtakken uitgeduid toch.

 

Hallo meneer, even blazen met het slangetje?

 

Foto's onder: Na het bezoek aan Pak Samson toch maar weer even terug naar de warung en groenteboerin. Ook zij is slachtoffer geworden van Indonesia's moderne tijden en ja hoor: een mobieltje in de aanslag, want ze had haar zinnen gezet op het maken van een foto van mijn vriend. Voordat ie er van door gaat, toch nog even vastleggen. Je weet maar nooit toch?

Let op de vlonder die boven op de selokan/sloot is gebouwd. Ik moest aan mijn zoon denken, die voor mij een nieuwe tafel monteerde en de oude uit elkaar haalde. "Typisch Pa, op de Indo manier, schroeven van allerlei soort, as maar gheef gheluid Pa? Waarom koop je niet een doosje bij de Gamma voor een paar Euro?"

En ik antwoordde: "Jongen, al die schroefjes lagen op straat en die ik heb vergaard en als ik een doosje bij de Gamma haal, heb ik een kilo schroefjes over, die ik nooit gebruik. En bovendien, de schroeven waren niet te zien toch aan de onderkant?" 

Hij kan het niet begrijpen, dat ik opgegroeid en opgevoed ben in een land waar elk blaadje, elk takje, elk stukje van wat dan ook, elk korreltje waarde heeft, omdat de dompet daar leeg is en je moet roeien met de riemen die er niet zijn toch?

 

Het foto gebeuren instellen.

 

"Even eerst de onderkant op de korrel nemen. Nou, zijn sloffen zijn ook niet al te veel meer, zeker bij de plaatselijke Opnieuw & Co in de uitverkoop gekocht".

 

"Nu ff de bovenkant maar in beeld. Sjonge, z'n eigen ook weer niet geschoren vandaag. Ziet er niet uit met die grijze stoppelbaard van 'm."

 

Foto onder: "Hebbes, kip ik heb je, kijk maar.....op het apparaat Made in China model Namaak voor 300.000 Rph."

Pak Jenggot (Sikje) op de achtergrond denkt er het zijne van...."Opo iku? Wong Londo guyonan" / Wat moet dat. Een Hollander aan het dollen en geinen.

 

Foto's onder:

Mijn vriend vertelde een "schuine" bak aan de dames. De groenteboerin en de warunghoudster zijn door de wol geverfd en snapten meteen de clou van het verhaal. Het pas gehuwde dametje met de lange haren moest héél diep nadenken om te vatten wat de schuine bak inhield... "Wat bedoelt die belanda nou toch?"

En die twee gerafineerden dachten: "Nou meid, weet je het echt niet? Goblok(dom) jij ja? Je bent toch geen perawan/maagd meer? Weet je het nu nog niet? "

 

Foto onder: "Hehe, ik vat 'm." grinnikte het langharig dametje opgelucht. "Te errug jullie en die belanda ook met zijn schuine bak. Ik zal 'm vanavond aan m'n vent vertellen hihihi. Nir, nir, heeft u nog meer bakken?"

Ik weet echt niet welke schuine bak mijn vriend de dames had verteld, maar......het was wel ondeugend gelet op de big smiles van alle drie de dames.....  

Let op de slapende hond waarvan mijn vriend dacht dat ie niets verstond.....en ineens stond ie daar te grommen: "Eheheheh vriend, geen gedonderjaag hiero met je schuine bakken. Ik ben een echte anjing galak Indon met zwart haar, zwarte ogen en zwarte tong. Pas op ja, jouw pantat/achterwerk straks aan diggelen als ik caplok/hap."....

Mobieltje mobieltje mobieltje......in de handjes van de dame met het lange haar. 

 

Foto onder: Het voorlopig afscheid van de groenteboerin, want de dagelijkse gang van verkoop moet ook doorgaan voor haar en ze is al langer gebleven dan gepland.

Mijn vriend kocht wat bij haar, betaalde en ze gaf wisselgeld terug met..... ertussen in gefrommeld haar visitekaartje met adres en tel.nummer.... jaja. De omstanders hadden niks in de gaten... slim, erg slim, geraffineerd slim noem ik dat. ....  Daarom houdt de dame in kwestie het 2000 Rph biljet een ietwat omhoog dus.

 

En toen al.... als een speer droop mijn vriend af.... al sudah laat maar, die hond is wel erg galak(kwaadaardig waaks) en hij was een beetje malu/verlegen vanwege de omstanders.

Moe kwam 's avonds mijn vriend thuis, nadat ie nog elders was wezen struinen ineen eetwarung, nam een bad en dook zijn bed in..... gaf zichzelf een mep waaar hij dacht dat de nyamuk hem zat te prikken en was al snel onderweg naar Pulau Kapok. (Figuurlijk Droomland omdat de matrassen daar gevuld worden met kapok.)

 

Midden in de nacht schrok hij wakker: ring ring ring....zijn telefoon. "Wie nou weer?"

"Ja?" pakte hij op en aan de andere kant klonk de stem van de groenteboerin: " Hallo, ik weet waar je woont en ik heb je foto, ben je thuis?" 

Geschrokken stamelde hij.....

....en ruw werd hij wakker geschud door Mas Par zijn pleegzoon.. "Wat is er? Waarom schreeuwt u en zweet u zo? " vroeg Mas Par...

En mijn vriend zweeg in alle talen en draaide zich om....

Ik weet verder niet hoe het is afgelopen, want ik kan hem al een paar dagen niet bereiken.... maak me een beetje ongerust....

Maar in elk geval: Dank aan mijn vriend voor de foto's en zijn belevenissen... ;-)

 

Top

Copyrights imexbo.nl , imexbo.org , imexbo.eu | Why do you visit this website if you can't read.....