Home
Een dankwoord
Sitemap
Laatste updates
Gastenboek
Curse of diaspora
Wie ik ben
Mijn ouders
Gerelateerden
Tinus Dezentjé
Tinus D. Graven 1
Tinus D. Graven 2
Tinus D. Graven 3
Familie-Voorouders
Surabaya's historie
Cannalaan buaya's
Inleiding KH Peneleh
OVERIGE Kerkhoven.
VOC Leembruggen
Indië en oorlog
Archipel oorlogen
Zieleroerselen
Voor mijn vader
Voor mijn moeder
Dag mijn zus
Voor cherubijnen
Vertrokken vrienden
Hij was mijn vriend
Wat leerde je heden?
Het slachtoffer kind
Oma en kleinkind
Sarina uit de desa
Politionele soldaat
Voor honger en dood
Wordt wakker
Een keuze
De koloniaal
Oceaangolven
Een levenseinde
Diverse verhalen
Java na de Engelsen
Volkeren in Indië
Indo's in den Verre
Externe Indo links


De trauma helicopter vliegt weer eens rond........
x zegt Psycho dat hij het slachtoffer is..........

 

De Koloniaal in 2 werelden.

 

Een gelukzoeker uit Nederland (of andere delen van Europa) die tekende voor een contract in de tropen, een "goedkope" huishoudster die hem verzorgt tegen misschien wel of misschien niet een hongerloontje of weet ik veel wat voor "zooi", een klein Indootje als afscheid en na een poos weer retour Nederland of waar ie in godesnaam ook maar vandaan komt.

Vervolgens een vendu om nog wat centen binnen te halen uit de opbrengst van de inboedel en wat echt niet te verkopen is, mag Mina de baboe dan wel hebben.....

De boeken verhalen NIET over vele kolonialen en hun bijzit en daaruit voortvloeiende Indootjes, die niet of nooit geregistreerd werden en in de verre kampung vergetelheid geraakten, maar God hoort ze brommen, want er waren er velen.

 

 

 

 

Ondanks de verzengende hitte draagt hij toch een hoog gesloten Jas Toetoep.

En thuis op de etenstafel als knabbeltje staat een schaaltje gevuld met kroepoek.

Hij heeft zich omgekleed en draagt een loszittende pijamabroek voor het gemak;

gezeten op zijn veranda luistert hij naar de tropische regen dat klettert op het dak.

  

De tafel herinnert hem elke keer aan zijn Nederland,

want het is bedekt met een meegenomen tafelkleed uit het thuisland.

Hij is immers een koloniaal en verdient zijn geld hier

en verpoost zich soms met de huishoudster en een glas lauw bier.

 

In de deuropening roept zij hem tegen het avondvallen toe:

"Toean, het eten staat klaar, het is aardappelratjetoe."

Zuchtend staat hij op en denkt aan zijn verre thuis

en vervloekt het ongedierte in dit bamboe en houten huis.

  

Oh wat mist hij de winters en de sneeuw,

vloekt alweer, want hij zit hier voor zijn gevoel een eeuw.

Hier is hij niet geboren en getogen,

slechts voor het geld laat ie zich hier uitdrogen.

 

En op een dag eindelijk die lang verwachte brief uit Nederland

met een order: Je gaat naar huis, naar ons koele kikkerland.

En denkt hij blijgemoed: Ik heb mijn zakken kunnen vullen

met de Nederlandse florijnen en nog wat andere prullen.

  

"Gegroet oh Inlander's land" en vervolgt blij: "Ik ga,

ik ben over een poosje thuis en geniet van de karnemelk en de vla.

De lange dienstjaren zitten er weer op voor mij

en lig ik straks weer aan mijn wettige vrouw's zij.

 

De groeten en mijn dank voor je aanwezigheid oh baboe mijn,

dank voor je zorg en nachtelijke uren onder de klamboe baldakijn.

Oh ja, het kind laat ik je wel als troost na

ter herinnering aan je Toean Besar uit Belanda.

 

Ik stuur je nog wel eens een brief uit Den Haag

misschien met een kleine inhoud voor die kleine bruine blaag.

Geef dat kleine bruine rakkertje straks maar een extra knuffel.

Ik zit met gedachten al bij een hollandse truffel

en een boterham van de warme bakker.

Ontbijten jullie maar je rijst, jij en je kleine stakker.

 

Nou meid, ik stap nu 's maar op, hou je haaks en het ga je goed.

Ik zal wel 's aan je denken als ik flaneer op de pier met mijn hoge hoed."

 

"Tabe Toean Jan" zei de tropische schone tegen de vertrekkende koloniale blanke man.

"Kom, geef de toean papa gauw nog even  een knuffel" zei de tropische schone tegen hun kleine campuran.

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

Anno medio 2012 kreeg ik kontakt met zulk een nazaat in Indonesia uit een verbintenis van een koloniale blanke man en een lokale schoonheid ergens op Java en het trieste van alles is, dat deze nazaat vol eerbied en respect spreekt over haar koloniale grootvader, die er vandoor ging en nooit meer iets van zich liet horen.

Deze nazaat kent haar grootvader slechts van een vergeelde oude foto, die zij koestert...... Op haar verzoek heb ik uitgezocht wie hij was en wat hij deed en waar hij zich vestigde bij terugkeer in Nederland in de jaren 30 van de vorige eeuw en wat hij verder deed in Nederland...

Ik heb belanghebbende waarheidsgetrouw alles medegedeeld wat er te vinden viel over deze man en de pil was bitter voor haar, want haar nieuwe waarheid was zo vreselijk anders dan haar gekoesterde droom. Ik moest haar wel alles vertellen, omdat ze er op stond het te willen weten.....

Er was echter een troost voor haar, want op zijn sterfbed scheen hij hulp gezocht te hebben om navraag te doen naar datgene wat hij ooit achterliet daar in die tropenzon......namelijk de vrouw bij wie hij een kind verwekte, die op haar beurt de moeder werd van mijn kennis..... misschien dat het haar troost verschaftte?

 

 

 

 

Top

Copyrights imexbo.nl , imexbo.org , imexbo.eu | Why do you visit this website if you can't read.....